www: muzeumkanalu.pl (ale niestety nie działa)

godziny otwarcia: poniedziałki, środy, czwartki i piątki od 9.00 do 16.00

ceny biletów: za darmo

opis: Muzeum mieści się w zaadoptowanym pomieszczeniu przy szkole, tuż nad samym Kanałem Bydgoskim. Kryje wiele skarbów, które wiele mówią o świetnej przeszłości miasta. Ciekawe eksponaty mają jednak słabą aranżację. Zainteresują Was z pewnością fotografie z kolekcji Wojciecha Banacha prezentujące Bydgoszcz z czasów funkcjonowania Kanału. Kustosz jest miły, chętnie i z zapałem opowiada o eksponatach. Wprowadza nowe wystawy.

Extra: Muzeum prowadzi lekcje muzealne (nieodpłatne!) Więcej informacji u kustosza: 0693 765 075

Ogólna ocena: VVV

Dlaczego: obiekt otrzymuje 3 vizytki za: podejmowanie ważnej tematyki w ciekawy sposób, darmowe wejście i osobę kustosza

Po prawej Fabryka Narzędzi – kiedyś Fabryka Pilników. Po drugiej stronie rozciąga się mały półwysep – pozostałość po niewielkim porcie i Warsztatach Naprawczych Rejonu Dróg Wodnych. Został po nich zabytkowy, niewielki budynek administracyjny o bardzo ciekawej architekturze. Dalej zabudowania WSG – kiedyś wielka i słynna garbarnia i produkcja skór Ludwika Buchholza założona w 1845 roku. Sam właściciel zbudował tu swój pałac w 1862 roku, dziś jest on siedziba władz uczelni. Dawna powozownia pałacowa dziś jest zaadoptowana na Akademicką Przestrzeń Kulturalną.
Po prawej stronie szeroki deptak prowadzi nas do prawdziwej perełki ? gmachu dawnej dyrekcji kolejowej. Eklektyczny, manierystyczny budynek pochodzi z czasów pruskich i ciekawostką jest, że to właśnie w Bydgoszczy powstała pierwsza dyrekcja kolei państwowych w całej Europie! Piękne wnętrza i iście pałacowa klatka schodowa świadczy o dawnej potędze miasta.
Ledwo widoczny od strony wody budynek Archiwum  Państwowego to jedyna pamiątka po znanej stoczni Braci Teodora i Adolfa Wulffów. To właśnie tu powstały dwa znane statki: Germania i Russia.
Przed nami Most Królowej Jadwigi, symbol Bydgoszczy i tytułowy bohater książki Sulimy- Kamińskiego. Do lat 20 XX wieku była to Victoriastrasse i Most Viktorii. W roku 1913 most kamienny ustąpił miejsca nowoczesnej konstrukcji jednoprzęsłowej z  żelbetonu.  Most został zaminowany w 1939 roku, ale mimo odpalenia ładunków 4 września 1939, nie wyleciał w powietrze – nachyliły się jedynie barierki, głównie wschodnia. W styczniu 1945 roku na moście ułożono kilka bomb lotniczych, które podłączono do detonatora. Kolejarze unieszkodliwili bomby w nocy z 22 na 23 stycznia.
Idźmy jeszcze kawałek dalej, w miejscu gdzie stoi dziś Astoria był tętniący życiem tartak. Kawałek dalej niedaleko mostów kolejowych kręciło się pełno berlinek, a tuż za mostem w akompaniamencie szmeru turbin kaskadami płynęła do basenu rekreacyjnego ciepła woda prosto z elektrowni Jachcice, miejsce to tłumnie odwiedzane przez mieszkańców zwane było Rivierą?
Daria Brodziak