Muzeum Okręgowe im. Leona Wyczółkowskiego

adres:

85-006 Bydgoszcz, ul. Gdańska 4 – siedziba dyrektora muzeum

ul. Grodzka 7-11 – kasa w Spichrzach

www.muzeum.bydgoszcz.pl

godziny otwarcia: w sezonie letnim (kwiecień – wrzesień)
Spichrze – ul. Grodzka 7-11
wtorek – piątek 9.00-17.00
sobota, niedziela 11.00-16.00
poniedziałki – nieczynne

Budynki na Wyspie Młyńskiej
wtorek – piątek 9.00-17.00
sobota, niedziela 11.00-18.00
poniedziałki – nieczynne

W sezonie zimowym (październik – marzec)
wtorek – piątek 9.00-16.00
sobota, niedziela 10.00-16.00
poniedziałki – nieczynne

ceny biletów:

bilet normalny – 5 zł
bilet ulgowy – 3 zł
bilet rodzinny – 8 zł (do 5 osób)
bilet grupowy – 2 zł/os (od 10 osób)

przewodnik – 10 zł

soboty – wstęp wolny

Bilety zbiorcze do wszystkich budynków muzealnych:
bilet zbiorczy normalny – 8 zł
bilet zbiorczy ulgowy – 5 zł
bilet zbiorczy rodzinny – 12 zł (do 5 osób)
bilet zbiorczy grupowy – 4 zł/os (od 10 osób)

opis: Muzeum udostępnia do zwiedzania trzy gmachy: Spichrze przy ul. Grodzkiej 7 – 11, w których można zobaczyć wystawy stałe oraz czasowe, Czerwony Spichrz, ul. Mennica 8a na Wyspie Młyńskiej, gdzie znajduje się Centrum Sztuki Nowoczesnej oraz budynek na ul. Mennica 7 na Wyspie Młyńskiej gdzie zaaranżowany jest Dom Leona Wyczółkowskiego, który obfituje w ciekawe prace artysty umieszczone w klimacie XIX – wiecznego dworku. Muzeum Okręgowe jest posiadaczem największego zbioru obrazów, grafik, szkiców Wyczółkowskiego. Zwiedzających zainteresuje również ciekawie przedstawione miejsce pracy Wyczółkowskiego oraz wynalazki malarza. Należy jednak być przygotowanym na samodzielne zwiedzanie oraz brak pomocy językowej. Najlepiej więc zaopatrzyć się w podręczny przewodnik lub krótką biografię malarza, by lepiej zrozumieć oglądane dzieła. Uwaga! Leon Wyczółkowski nie mieszkał w tymże budynku, prawdopodobnie nawet w nim nie był (aranżacja ma przypominać dworek w Gościeradzu nr 44, gdzie mistrz mieszkał).

Turyści interesujący się sztuką nowoczesną z pewnością muszą odwiedzić budynek Centrum Sztuki Nowoczesnej, gdzie podziwiać można zaaranżowane w ciekawej przestrzeni dzieła sztuki. W Spichrzach mieści się wystawa stała “Pamiątki Bydgoszczy” oraz dosyć często zmieniane wystawy czasowe.

extra: bilet wstępu do Muzeum upoważnia do 10% rabatu na konsumpcję w Karczmie Młyńskiej; muzeum prowadzi lekcje muzealne, cena 2 zł/os. (opiekun wchodzi za darmo!), niestety należy je zamówić z dwutygodniowym wyprzedzeniem w Dziale Oświatowo-Upowszechnieniowym w Gmachu Muzeum przy ul. Gdańskiej 4 w Bydgoszczy, od poniedziałku do piątku w godzinach od 8.00-16.00, tel. 052 58 59 820

Więcej informacji można znaleźć na portalu culture.pl

Ogólna ocena: VVV

Dlaczego: obiekt otrzymuje 3 vizytki za: interesujący sposób prezentacji dzieł, częste zmiany ekspozycji, brak jednak  zainteresowania ze strony obsługi i świeżego podejścia

Dolina Śmierci – warto zobaczyć!

Nadchodzi wrzesień – miesiąc rozpoczęcia II Wojny Światowej. Z tego powodu prezentujemy opis Doliny Śmierci, miejsca spokojnego, zacisznego, które było niemym świadkiem wydarzeń jesieni 1939 roku. Warto zobaczyć to miejsce. Zdjęcia z Doliny znajdziecie w Galerii.

Dolina Śmierci – jakże makabryczna nazwa, której nie znajdziemy na żadnej mapie, ani w żadnym wykazie miejscowości. Nie znajdziemy, bo to nie jest miejscowość, a miejsce nikomu do 1939 roku, a właściwie Polakom aż do 1946 roku nieznane. W takim to zacisznym, a przyznać trzeba pięknym otoczeniu, gdzie pagórki zasłaniały widoczność, a krzewy tłumiły echo wystrzałów, hitlerowscy oprawcy spod znaku “SS” urządzali masowe egzekucje. Tu brutalnie zabijano kwiat polskiej inteligencji Bydgoszczy. Ginęli nauczyciele i lekarze, urzędnicy i kapłani, robotnicy i prawnicy, rzemieślnicy i kupcy, oraz wszyscy, których uważano za wrogów Tysiącletniej Rzeszy i doktryny szaleńca – Adolfa Hitlera.

W okresie II wojny było to miejsce tabu. Nikt z Polaków – rodzin zaginionych nie dowiedział się, gdzie ich bliscy zostali straceni, choć wielu było pewnych tego, że nie żyją. Były jednak pojedyncze osoby, zarówno Niemcy nie włączający się w ludobójstwo, jak i miejscowi Polacy, którzy domyślali się, że działy się tam sprawy podejrzane i straszne.

Po ustaniu działań wojennych i wyzwoleniu naszych ziem rozpoczęły się prace badawcze, które potwierdziły istnienie miejsca straceń. Zaowocowało to ustawieniem w 1946 roku kamiennego obelisku ku ich czci. W takich okolicznościach trudno się dziwić, że już od 1947 roku wielu bydgoszczan którzy stracili swych bliskich przybywało, szczególnie w dniu Wszystkich Świętych, czy Dniu Zadusznym, by oddać hołd ofiarom, zapalić świeczkę i za nich się pomodlić. Rychło zrozumiano, że najlepszą modlitwą w tym miejscu będzie odbycie rozważań stacji Drogi Krzyżowej. Toteż gdy modlących się wraz z swymi kapłanami przybywało, ówczesne władze, choć polskie, ale podległe i uległe Sowietom widziały w tych zgromadzeniach niebezpieczeństwo. Jakie? Trudno jasno określić, ale pewnie sobie tylko znane. Potajemne Drogi Krzyżowe odbywały się tu w ciszy, ale w pierwszą niedzielę po Dniu Zadusznym. Ten zwyczaj, pomimo zniesienia restrykcji przetrwał wszystkie burze dziejowe. Ten zwyczaj trwa do dziś. Zmieniało się powoli otoczenie Doliny Śmierci. W dniu 31 sierpnia 1975 roku odsłonięto na wzgórzu obok miejsca straceń najwyższy w regionie, widoczny z daleka pomnik. Stylizowane złamane kłosy zboża na wysokich kolumnach przypominają wyciągnięte ku niebu ręce męczenników.

Od 1982 roku obok miejsca straceń zaczęło powstawać nowe osiedle, które przewidywano na 20 tysięcy mieszkańców. Obok miejsca zagłady tereny kiedyś odludne zaczęły tętnić życiem “wyrosłym” z krwi męczenników. W roku 1983 Ordynariusz Diecezji Chełmińskiej ks. bp Marian Przykucki 1983 erygował tu nową parafię. Miejsce dla niej wybrano nie przypadkowo, bo u samych wrót Doliny Śmierci, a za Patronkę dano Matkę Bożą, Królową Męczenników. Od tego czasu męczennikom w Dolinie Śmierci króluje i patronuje najlepsza z możliwych.

Orędowniczka, Matka Jezusa, Królowa Męczenników. Od tego też czasu tradycyjne już listopadowe Drogi Krzyżowe objęła swym patronatem wspomniana parafia. Tak dzieje się do dziś w każdą pierwszą niedzielę po Wszystkich Świętych, z małą różnicą, że obecnie w organizację tych nabożeństw włączyło się działające przy parafii Duszpasterstwo Akademickie “Martyria”.

Dolina Śmierci, wielki cmentarz bydgoskich męczenników, domaga się jednak godnego jej szacunku. Pewnie dlatego grupa osób natchnionych Duchem Pana postanowiła utworzyć nowe dzieło- Drogę Krzyżową która ma być symbolem Drogi na Golgotę XX wieku ludności Bydgoszczy.. Przewodnictwo nad tym dziełem objął budowniczy parafii ś. p. ks. prałat Zygmunt Trybowski. Do działania zdopingował też nas nasz Wielki Polak, Sługa Boży Jan Paweł II podczas pobytu w naszym mieście w 1999 roku. To On wymieniając trzy miejsca najważniejsze w Bydgoszczy wspomniał też o Dolinie Śmierci. On nakazał nam, obecnemu pokoleniu dbać o miejsca pamięci, ubogacać je i pamięć o nich przekazać następnym pokoleniom.

Rozpoczęto starania o budowę i zaczęły się kolejne trudności. Wydawałoby się, dzieło tak szlachetne, od samego początku miało wielu przeciwników. Upór ludzki i przychylność władz pozwoliły na rozpoczęcie fizyczne Golgoty.

W 2004 roku, w wigilię IV Dnia Papieskiego, dokonano poświęcenia I stacji Drogi Krzyżowej – wymarzonej Golgoty. W 2005 roku, w wigilię V Dnia Papieskiego poświęcono kolejną stację Drogi Krzyżowej. Budujemy Drogę Krzyżową, budujemy coś materialnego, które zapewne najbardziej odpowiada temu miejscu na którym jesteśmy. To przecież ponad 1000 osób zostało wzorem Jezusa pojmanych z swych domów, przesłuchiwanych i niewinnie skazanych na śmierć. Ci ludzie szli tędy w swej ostatniej drodze, upadali i doszli na swoją Golgotę. Oni szli jak Jezus otoczeni żołnierzami i popychani kolbami karabinów. Oni tu oddali swe życie, nad brzegiem wykopu – wspólnej mogiły, choć nie przybici do drzewa krzyża, ale wśród huku salwy plutonu egzekucyjnego. Niech te, a następnie kolejne stacje tej Golgoty pozwalają jeszcze bardziej skupić się, wyciszyć i może kolejny raz zastanowić się nad sensem życia i przemijania. Tu przecież o każdej porze roku razem z nami wędruje Królowa Męczenników i oni sami.

Tekst zaczerpnięty ze strony www.dolinasmierci.pl

Przejażdzki bryczką – tylko w Bydgoszczy!

Zapraszamy Państwa do skorzystania z nowej oferty przejażdżek bryczką po Bydgoszczy! Czteroosobowa bryczka zaprzężona w piękną klacz przewiezie Państwa po najpiękniejszych zakątkach naszego miasta, a przewodnik (czasem w stroju historycznym)opowie ciekawe historie o mieście. Proponujemy 3 trasy:

krótka – to bydgoskie minimum: Wyspa Młyńska, Fara, Starówka, Ul Długa, ul Grodzka. Trwa ok. 30 minut i kosztuje 100 zł

średnia – wiedzie nad samą wodą, wzdłuż rzeki Brdy. Z jej brzegu można podziwiać atrakcje: spichrza, Stary Port, Przechodzącego przez rzekę, Halę Łuczniczki. W drodze powrotnej proponujemy tramwaj wodny do Rybiego Rynku. Wycieczka potrwa około 2 godzin i kosztuje 200 zł.

długa – bryczką udajemy się nad Stary Kanał Bydgoski. Nastrojowa podróż wiedzie pięknym parkiem wzdłuż Kanału. Przewodnik opowie o historii i ciekawostkach związanych z tym fenomenem hydrotechniki. Podróż potrwa ok. 2 godzin i kosztuje 250 zł.

Bryczkę można wynająć również do pięknych, nastrojowych i romantycznych zdjęć w plenerze miasta (w cenie 100 zł).

Serdecznie zapraszamy!

Pamiątka z Bydgoszczy

Zastanawiacie się jaką pamiątkę należy kupić w Bydgoszczy? Co ze sobą zabrać w rodzinne strony? A może macie gości i chcecie podarować im coś wyjątkowego i oryginalnego?

Proponujemy figurki spichrzy oraz magnesy na lodówkę w kształcie spichrzy nad Brdą. Obie pamiątki w cenie 11 zł można zamówić na naszej stronie przez formularz kontaktowy.

Już wkrótce kolejne pamiątkarskie propozycje!

Muzeum Kanału Bydgoskiego

adres: ul. Nowogrodzka 3
85-208 Bydgoszcz

www: muzeumkanalu.pl (ale niestety nie działa)

godziny otwarcia: poniedziałki, środy, czwartki i piątki od 9.00 do 16.00

ceny biletów: za darmo

opis: Muzeum mieści się w zaadoptowanym pomieszczeniu przy szkole, tuż nad samym Kanałem Bydgoskim. Kryje wiele skarbów, które wiele mówią o świetnej przeszłości miasta. Ciekawe eksponaty mają jednak słabą aranżację. Zainteresują Was z pewnością fotografie z kolekcji Wojciecha Banacha prezentujące Bydgoszcz z czasów funkcjonowania Kanału. Kustosz jest miły, chętnie i z zapałem opowiada o eksponatach. Wprowadza nowe wystawy.

Extra: Muzeum prowadzi lekcje muzealne (nieodpłatne!) Więcej informacji u kustosza: 0693 765 075

Ogólna ocena: VVV

Dlaczego: obiekt otrzymuje 3 vizytki za: podejmowanie ważnej tematyki w ciekawy sposób, darmowe wejście i osobę kustosza